گزارش کارگاه «سینما بیرون از سینما - فیلم ۲۰۱۷ Shape of Water»

گزارش کارگاه «سینما بیرون از سینما - فیلم ۲۰۱۷ Shape of Water»

شنبه 16 شهریور 98

کارگاه «سینما بیرون از سینما – ۲۰۱۷ Shape of Water» روز پنج‌شنبه 14 شهریور، با یاسر هدایتی در مدرسه اینورس برگزار شد.



یاسر هدایتی این رویداد را با توضیحاتی در مورد داستان فیلم آغاز کرد. داستانی که، ساختار قصه‌های پریان را دارد و از این جنس از قصه‌‌گویی پیروی می‌کند. این نوع از داستان گویی تداعی‌ کننده‌ ناخودآگاه انسان است که، در قالب یک قصه‌ی خیال‌‌گونه بازنمایی می‌شود. این داستان‌ها دارای شخصیت‌های شگفت‌انگیز و غیر عادی هستند که فعالیت قهرمانانه انجام می‌دهند و در نتیجه قصه‌ با پایان خوب به اتمام می‌رسد. این توضیحات باعث ایجاد شناخت بهتر و نگاه‌‌ هدفمند در تماشای فیلم شد. در ادامه با مطرح کردن پرسش‌‌هایی چون؛ عشق چیست و چه میزان می‌تواند در انتخاب‌های ما اثر‌گذار باشد، آیا می‌توان افراد را بدون داشتن قضاوت دید، آیا عشق می‌تواند باعث دید نشدن نقص‌ شود، مخاطبان را به چالش کشیده و ذهن‌ آنها را آماده‌ی تماشای فیلم می‌کند. 



پس از نمایش فیلم، مباحث با این پرسش آغاز شدند که؛ «فیلم در مورد چه موضوعی بود؟» شرکت‌کنندگان در پاسخ به این سوال، جواب‌هایی چون تغییر شخصیت، عشق، شجاعت را مطرح کردند. پس از آن با مطرح شدن این سوال که؛ «زمان داستان در چه دوره‌ای از تاریخ است؟» مباحثی در مورد نمادهای استفاده شده در فیلم بیان شد. زمان این داستان، بعد از جنگ جهانی دوم بوده و در آغاز جنگ سرد رقم می‌خورد. دورانی که اتحاد جماهیر شوروی در یک سو و ایالات متحده در سوی دیگر قرار گرفته و در عرصه‌های گوناگون مانند اتحاد نظامی، ایدئولوژی، روانشناسی، جاسوسی، ورزش، تجهیزات نظامی، صنعت، توسعه فناوری و... با هم در رقابت بودند. 


فیلم با استفاده از این فضا سعی می‌کند نمادی از طردشدگان جنگ سرد را به نمایش بگذارد، و در لایه‌های زیرین آن، نقدی بر رویای آمریکایی دارد. این نماد گذاری‌ها در انتخاب رنگ‌های استفاده شده در فیلم نیز مشخص است که با توجه به ویژگی‌‌ها و نقش هر شخصیت می‌توان متوجه انتخاب رنگ مرتبط به آن شد. هر یک از شخصیت‌ها نیز نمادی از اقشار جامعه بوده که در طول داستان تغییرات رفتاری در آنها ایجاد می‌شود. 



در انتها یاسر هدایتی با توجه به موضوع عشق بین دو شخصیت اصلی مبحثی را از نظریه‌ی جان گاتمن مطرح کرده و ثبات را در یک رابطه به چهار مرحله تقسیم می‌کند. او مرحله اول رابطه‌ را تشکیل شده از هیجانات احساسی دانسته که می‌تواند از دو تا چند سال ادامه پیدا کنند، و بعد از آن کاهش پیدا می‌کند و فرد وارد مرحله‌ی بعدی شده. مرحله‌ی دوم آگاهی از تفاوت‌ها و رفتار دیگری است که در کنار آن شناخت خود نیز صورت می‌پذیرد که در نتیجه به شناخت بیشتر و بروز مشکلات خواهد بود. در مرحله‌ی سوم مشکلات بروز کرده و افراد درگیر مسائل آن می‌شوند، که بیشتر افراد در این مرحله مانده و رابطه‌ها به پایان می‌رسد. مرحله‌ی چهارم مرحله‌ی پذیرش است که فرد را با تمام ویژگی‌های‌ آن پذیرفته و به آن عشق می‌ورزد؛ که این جنس از عشق ورزی در دلبستگی شخصیت اصلی فیم مشخص است.



با توضیح این مباحث و مشارکت شرکت‌کنندگان درون‌مایه فیلم مشخص شده و افراد به شناخت بهتری از فیلم و موضوعاتی که محتوای اصلی فیلم بوده دست‌پیدا کردند.