برای خیلی از هنرجوهای دیزاین و هنرهای دیجیتال، کارکردن با فرم و حجم اغلب از پشت صفحهنمایش اتفاق میافته. مدلسازی، رندر، موکاپ و خروجیهای تمیز. اما وقتی پای حجم واقعی وسط میاد خیلیها متوجه میشن که درکشون از فضا، مقیاس و متریال هنوز جای کار داره. لمسنکردن متریال، اشتباهنکردن با دست و ندیدن نتیجهی تصمیمها در دنیای فیزیکی، فاصلهایه که دیر یا زود خودش رو در کار دیجیتال هم نشون میده.
Paper Art مدیومیه که با سادهترین متریالها شروع میشه، اما طراح رو مجبور میکنه با واقعیت حجم، برش، تا، خطا و اصلاح روبهرو بشه. تجربهای که نه به خروجی بینقص وابستهست و نه به ابزار پیچیده، بلکه به حضور ذهن و ارتباط مستقیم دست و فکر متکیه.
رویداد رکسانا عسکری در مدرسه اینورس برای مواجهه با همین فاصله طراحی شد. رویدادی برای هنرجویی که میخواست دوباره با ساختن، اونهم بهصورت دستی و مستقیم، ارتباط برقرار کنه و بفهمه تصمیمهای کوچک در برخورد با متریال، چطور به فرم نهایی شکل میدن.
هفدهمین سالگرد اینورس
هفدهسالگی اینورس فرصتی بود برای اینکه از شتاب و تعدد خروجیها کمی فاصله بگیریم و برگردیم به خود تجربهی یادگیری. تجربهای که در سالهای اخیر، زیر حجم ابزارهای دیجیتال، الگوریتمها و مسیرهای آماده، گاهی کمرنگ شده.
در اینورس، یادگیری همیشه فراتر از تسلط به نرمافزار یا تکنیک تعریف میشه. یادگیری یعنی توانایی دیدن، لمسکردن، تصمیمگرفتن و پذیرفتن پیامد انتخابها. برای همین، رویدادهای سالگرد هفدهم ما حول تجربههایی طراحی شدن که هنرجو رو از حالت تماشاگر خارج کنن و وارد میدان کنن.
مفهوم «آینه» بهعنوان نماد این سالگرد، دقیقا از همین نگاه میاد. آینه برای مقایسه نیست. برای اینه که هرکس بتونه خودش رو در لحظهای که ایستاده ببینه. با داشتههاش، با فاصلههاش، با ترسها، آرزوها و مسیری که تا اینجا اومده. تجربهی ساخت با دست، یکی از تجربیترین شکلهای این مواجههست.
همچنین بخوانید: دعوت به نگاهی دوباره، برای هفدهمین سالگرد اینورس
در رویداد رکسانا عسکری چه گذشت؟
رویداد با دریافت یک کیت ساده از لوازم اولیه شروع شد. مقوا، ابزار برش و چسب. بدون نیاز به تجربه قبلی، رکسانا عسکری از همون ابتدا مسیر جلسه رو مشخص کرد؛ اینکه قرار نیست دنبال وسواس یا فرمهای بینقص باشیم. هدف، تجربهی فرآیند بود.
شرکتکنندهها قدمبهقدم وارد ساخت یک حجم مقوایی شدن. از الگوی دوبعدی تا شکلگیری حجم سهبعدی. در این مسیر، برشهای کج، تاهای اشتباه و استفادهی بیشازحد از چسب نهتنها ایراد محسوب نمیشدن، بلکه بخشی از تجربهی واقعی کار با متریال بودن. رکسانا توضیح میداد که هر خطا، اطلاعات تازهای دربارهی رفتار مقوا، استقامت فرم و منطق حجم به طراح میده.
برای هنرجوهایی که پیشزمینهی دیجیتال داشتن، این تجربه بیش از هر چیز مواجههی مستقیم با مقیاس و فضا بود. اینکه حجم فقط یک تصویر سهبعدی روی صفحه نیست، بلکه وزن داره، تعادل میخواد و به تصمیمهای میلیمتری واکنش نشون میده. به گفته هنرجوها، لمس متریال باعث شد خیلی از مفاهیمی که قبلا انتزاعی بودن بهصورت عملی قابلدرک و ملموس بشن.
در پایان رویداد رکسانا عسکری در مدرسه اینورس هر شرکتکننده یک حجم مقوایی انار که خودش در رویداد ساخته بود رو به همراه برد. این تجربه بسیار نزدیک به شب یلدا اتفاق افتاد و به همین بهانه، انارهای مقوایی ساختهشده به یادگاریهای یلدایی اینورس از این دیدار تبدیل شدن.
رکسانا عسکری و پشتوانهی این تجربه
رکسانا عسکری Paper Artist و طراح حجمه که نزدیک به یک دههست بهصورت تخصصی در حوزهی ساخت حجم با مقوا فعالیت میکنه. مسیر حرفهای رکسانا بر پایهی تجربهی مستقیم با متریال و توسعهی زبان حجم شکل گرفت و امروز جزو معدود آرتیستهاییه که این مدیوم رو بهعنوان سبک اصلی و شخصیش انتخاب کرده و در این حوزه هم شناختهشدهست.
سابقهی همکاری با مجموعههایی مثل پرسته، خانومی، پلتفرم پیاده و باغ کتاب رو در کارنامه داره و آثارش در پروژههای ویترینسازی، سازههای تعاملی و آرتورکهای سفارشی میدرخشه. این تجربههای هنری باعث شدن نگاه رکسانا به Paper Art هم به آموزش برگرده و هم به اجرا، سبکهای معاصر و نیازهای بازار هنر.
همچنین بخوانید: رویداد علی کیانی امین در مدرسه اینورس – طراحی ساختاری کاراکتر
این مسیر ادامه داره
برای هنرجویی که بیشتر زمانش رو پشت صفحهنمایش میگذرونه، تجربهی ساخت با دست میتونه نقطهی تعادل باشه. قطعا قرار نیست ابزارهای دیجیتال رو کنار بذاریم یا مردود بدونیم اما برای بهبود درک فرم، حجم و فضا چیزی مثل تجربه تعامل فیزیکی با حجم یه بعد و زاویه کاملا متفاوت به دید هنری ما میده. چنین تجربههایی کمک میکنن طراح بفهمه کجاها باید مکث کنه، کجا باید به متریال گوش بده و کجا لازم نیست به نتیجهی بینقص فکر کنه.
رویداد رکسانا عسکری در مدرسه اینورس تلاشی بود برای فراهمکردن همین مکث. یه فرصت استثنائی برای بازگشت به ساختن، لمسکردن و دیدن نتیجهی تصمیمها در دنیای واقعی.
اگر این رویداد رو از دست دادید، جای نگرانی نیست. اینورس در ماههای پیش رو این مسیر رو ادامه میده و رویدادهایی حضوری با هنرمندانی برگزار میکنه که مشتاقن تجربهی عملی و حرفهایشون رو بیواسطه با نسل جوان به اشتراک بذارن.
اگر دوست دارید در شکلگیری برنامههای بعدی نقش داشته باشید، خوشحال میشیم نظرتون رو با ما در میون بذارید و بهمون بگید دوست دارید رویداد بعدی دربارهی چه موضوعی باشه.
منتظر دیدن شما در برنامههای بعدی مدرسه اینورس هستیم.