برای خیلی از طراحها، پوستر تئاتر یک اعلامیه تبلیغاتیه. تصویری که باید اطلاعات برگزاری رو بده و کارش فقط همینه. اما اگر پوستر قراره فقط اطلاعرسانی باشه، چرا بعضی از پوسترها مکث ایجاد میکنن، فضا میسازن و حتی بدون دیدن نمایش تو ذهن میمونن؟
در رویداد سینا افشار در مدرسه اینورس به این پرسش و دهها پرسش مشابه پاسخ دادیم.
در مسیر حرفهای طراحی، خیلی وقتها مسئله نه کمبود مهارته و نه ندونستن تکنیک. مسئله اینه که طراح گاهی شاید نمیدونه دقیقا داره «برای چی» طراحی میکنه. پوستر تئاتر، یک از مدیومهاییه که اهمیت همین مسئله رو آشکار میکنه. یه پوستر تئاتر قرار نیست داستان رو تعریف کنه، قرار نیست همهچیز رو توضیح بده و حتی نباید مخاطب رو به نتیجهی قطعی برسونه. باید دعوت کنه، تعلیق بسازه، ذهن رو درگیر نگه داره و در خلال نمایش رمزگشایی بشه.